چایپاره

از اثار باستانی منطقه حمامی قدیمی است که  در اسناد و مدارک مربوط به سازمان میراث فرهنگی «حمام خان بیگ» و در اصطلاح محلی«کهنه حامام» نامیده می شود و در ساحل رود آغچای درمیان زمین های زراعی محله بیگجوان قرار دارد.اين حمام در دوره قاجاريه ساخته شده و مخصوص خوانين بود و مردم عادي تنها در بعضي از روزهاي سال حق استفاده از آن را داشتند.

ساختمان این بنا که از بناهای آجری منحصر به فرد می باشد از دو سالن اصلی تشکیل شده است و در هر سالن چهار ستون سنگی زیباقرار دارد و سقف هر سالن دارای 9 گنبد می باشد که گنبد مرکزی بزرگتراست. این دو سالن به کمک یک در هلالی شکل به هم متصل اند.در سمت راست حمام سه حمام وجود دارد که دوتای آن در سالن جلویی و یکی در سالن عقبی است که اندازه آن به اندازه دوحمام دیگر است.(به نظر می آید که سالن عقبی سالن استحمام حاکم و ملازمان اصلي او باشد) محل رختکن حاکم نیز در سمت جنوب شرقی حمام قرار دارد.

در سمت چپ نیز راهرویی وجود دارد که5 حمام هم اندازه با یک هواکش بسیار زیبادر سقف هر یک ،به آن راهرو متصل می شوند.محل رختکن این حمام ها نیز در سمت شمال غربی حمام قرار دارد که با یک در به سالن اصلی جلویی متصل می شود.مکان های دیگر نیز مانند محل گرم کردن آب و امکانات تاسیساتی مثل لوله های انتقال آب نیز در سمت جنوب حمام قرار دارند.

بنا به گفته ی ساکنان محلی ،حمام دارای حیاط بزرگی نیز بوده که درحال حاضر اثری از آن نمانده است.متاسفانه در حال حاضراین حمام و بخصوص سقف آن مورد تخریب واقع شده است و تمام امکانات آن مثل لوله های آب و حوض بزرگ  آن به غنیمت برده شده اند اگر به آن رسیدگی نشود در آینده ای نه چندان دور به طور کلی ویران خواهد شد.(تصویر از حمام،گرفته شده در سال 82 –گنبد های حمام دیده می شودولی اثر چندانی از این گنبدها نمانده است).

افاضات۱:در جستجوی نام این حمام فهمیدم قرار بود این حمام چند سال پیش مرمت شود ولی...ولی متاسفانه،خودتان حدس بزنید.

افاضات۲:نشریه نوید صبح چایپاره منتشر شد.می توانید شماره سی و پنجم را از دفتر این نشریه در قره ضیاءالدین تهیه کنید.